Baczyński, Krzysztof Kamil O mój ty smutku cichy Kozioł, Paweł Kotwica, Wojciech Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-o-moj-ty-smutku-cichy Z rodu Anhellich. Liryka pokolenia wojennego, oprac. S. Stabro, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-28 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/899104386_4677377192_o.jpg the big shadow, Sheila Tostes, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4193 Poezja DCC 1DTP 3MP Krzysztof Kamil Baczyński O mój ty smutku cichy SmutekO mój ty smutku cichy,/ smutku gwiazdek maleńkich,/ nazywałem, szukałem,/ brałem ciebie do ręki. WinaJak to się ciało twarde/ tak w piasek albo glinę/ zamienia w moich dłoniach,/ pragnienie każde --- w winę. Jak to się --- kiedy dotknę ---/ kwiat przeobraża w ciemność,/ a poszum drzew --- w głuchotę,/ a chmury --- w grzmot nade mną. Jak to ja nieobaczny/ mijam, sam sobie błahy,/ i rzeźbię, zanim zacznę,/ marmur wypełniam strachem. Jak to ja nasłuchuję/ błyskawic w niebie trwogi./ Jakże to ja nazywam/ każde czynienie --- Bogiem? Otom strzęp oderwany/ od drzewa wielkich pogód,/ sam swym oczom nie znany,/ obcy swojemu Bogu. Ciało, ŚmierćOto słyszę, jak w popiół/ przemieniam się i kruszę./ I coraz mniejszy ciałem,/ wierzę we własną duszę. 1 XI 1942