Baczyński, Krzysztof Kamil [Nie wstydź się tych przelotów...] Kozioł, Paweł Rajski, Maciej Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-nie-wstydz-sie-tych-przelotow Krzysztof Kamil Baczyński, Poezje, wybór K. Wyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-29 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/10427047764_a13933dcf5_k.jpg Red Coat, G.OZCAN, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4231 Poezja DCC.WL-D1 3MP Krzysztof Kamil Baczyński [Nie wstydź się tych przelotów...] Nie wstydź się tych przelotów/ pełnych płomieni białych,/ tych dźwięków a niestałych,/ takich jak w burzy złoto. One na drzew dotyku,/ co stropu sięgać zda się,/ są w cichym majestacie/ Bogu --- muzyką. I obleczone w pióra/ czy w przezroczysty niebyt,/ każde są drogą w chmurach/ albo po niebie nazywaniem snów wrzących,/ napełnieniem pachnącym/ i krwią w powszednim chlebie. CnotaNie wstydź się cnoty. Ona,/ choć jej nadali ciało/ zbrodni --- toć jej za mało,/ czeka nie napełniona jak dzban --- to kształt jej nadaj,/ niech będzie czynom --- waga. Nie wstydź się wiary w sobie;/ ona nie snów głupotą,/ ale jak we krwi złoto/ i krzew na grobie wzrasta na tym, co płyta,/ co gniecie --- nie rozbita. Nie wstydź się miłowania,/ tworzenia, dorastania;/ w żelaznej żądzy twojej/ ona jest płomień nieba,/ Co sztabę tak rozgrzewa, że kując niepokojem/ przemienisz w wieżę pragnień,/ do której czyn się nagnie. Otoś mały, a taki/ sam sobie jesteś rodzic,/ że z głosu nawet --- ptakiem/ i anioł nawet w głodzie. Bóg, Kondycja ludzkaJenojeno (daw.) --- tylko. lotom nie wzbraniaj,/ ogniom jeno daj imię,/ czas cię wtedy nie minie/ możności przerastania, naczynie miłowania,/ tonie w Bogu stawania,/ człowieku. VI 1942 r.