Baczyński, Krzysztof Kamil Narodziny Boga Kozioł, Paweł Rajski, Maciej Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-narodziny-boga Krzysztof Kamil Baczyński, Poezje, wybór K. Wyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-28 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/8594192348_d066edd95f_k.jpg River, Twilight, Steve, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4187 Krzysztof Kamil Baczyński Narodziny Boga Słyszę co noc konary rzek, które pod ziemią się prężą,/ co noc za sercem tak goniąc --- nie chwytam./ Oto deszcze spadają podobne szklanym wężom,/ wzrok jak nóż po szkle --- po niebie zgrzyta. Jeszcze mi twarze zwierząt migną,/ jeszcze lądy albo zamyślenie,/ albo puszcze jak róże po płatku rozwiną,/ albo i ta ucieczka wieczna./ A kto mi tak sfery pogłębia,/ aż się planety w głąb nieba, bez końca/ nakładają na kręgi, wirując i hucząc?/ Ja morderca --- na śmierci liczyć się uczę,/ to znów ja --- ptaków płonących obrońca. Ach, jadą rycerze, po lodzie konie ślizgają/ kopyta srebrne od szronu, to złota ciężki łańcuch./ I tropiciele mijają śród świateł zapomniani,/ mijają panny białe, mijając w śpiewie --- tańczą./ TajemnicaCzy gwiazdom stanąć pochodnią, brzegiem nawałnic idąc,/ i tak je czytać jak księgi stojące w rzędach czy półkach,/ choć nie ma końca oparciom? Czy ziemię krokami rytą/ tak odgadywać, nim zetrze ją świerszcz lub lecąca jaskółka? Czy może słuchać w noc? Tam, gdzie dudniące łowy/ albo kruszący się kosmos pyłem świszczącym odpowie,/ czy tak u oceanu tragicznie ręce wiązać,/ czy tak w kościoły i ludy dzielić zapomnienie? O, nie unoście przyłbic, zamczyste kule stropu,/ ciemni, po nocy szukamy, jakże w zawiei nam poznać?/ Toczą się, toczą kule, dymią i dzwonią potopy/ i zapadają się zmarzłe rzeki lodowe pod stopą./ Bóg, ModlitwaJuż zapomnieliśmy, barw, już zapomnieliśmy znaków,/ które pogasły, a teraz w drzewie czy gwieździe, czy księdze ---/ jakkolwiek mówisz --- odpowiedz i włóż w noc pioruny czy ręce,/ jeśli cię nawet nie ma.