Baczyński, Krzysztof Kamil Pożegnanie żałosnego strzelca Kozioł, Paweł Rajski, Maciej Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Poemat Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Zdjęcie na okładce pochodzi ze zbiorów Muzeum Powstania Warszawskiego. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-pozegnanie-zalosnego-strzelca Krzysztof Kamil Baczyński, Poezje, wybór K. Wyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-02-02 pol https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/MPWIN492.jpg Fotografia z Powstania Warszawskiego. Śródmieście Północne. Pożar zbombardowanej kamienicy przy ul. Jasnej 14. Ujęcie z wylotu ulicy Moniuszki w kierunku północnym. Po lewej widoczny narożnik kamienicy przy ulicy Moniuszki 8 / Jasnej 7, Eugeniusz Lokajski, Domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/5915 Poezja DCC.WL-D1 3MP Krzysztof Kamil Baczyński Juwenilia II Pożegnanie żałosnego strzelca Do widzenia.../ noc gwiazdami zaorana,/ w piersiach naszych eksploduje pusty wieczór,/ zbyt jest ciężko łzy przetapiać w męską szorstkość,/ zbyt jest ciężko gorzkiej prawdy w ustach nie czuć./ Niebo w błocie zatopione pije ziemię/ i zwichrzone, granatowe szarpie drzewa,/ to zbyt trudno nigdy szczęścia swego nie mieć/ i o szczęściu bohaterstwa swego śpiewać./ Tak daleko, droga ciężka i nabrzmiała,/ od łez twardych poorana w długie bruzdy,/ tak się idzie, łoskotami szyjąc próżnie,/ po kamieniach mgłą opitych, bielą tłustych./ Śmierć bohaterskaZbyt daleko są okopy krwią rozpękłe,/ myśl na drutach krwawi usta nieszczęśliwe/ i bezradnie ciemne noce nawołują./ Zbyt jest trudno wrócić do was młodym, żywym,/ zbyt jest trudno.../ łatwo zostać bohaterem.../ Jakie szczęście, że nie można tego dożyć,/ kiedy pomnik ci wystawią, bohaterze,/ i morderca na nagrobkach kwiaty złoży.