Baczyński, Krzysztof Kamil Elegia (Obłoki lotne, żagle uniesień...) Kozioł, Paweł Rajski, Maciej Katarzyna Walichnowska Tomasz Kolinko zby sroczka Piotr Skirski animal Jan Marcinkiewicz Sławomir Czarnecki Joanna Stępień Alkina Daga Justyna Sławik 10 Beata i Gabrysia Wcisło Agnieszka Bielawska Fundacja Nowoczesna Polska Współczesność Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-elegia-obloki-lotne-zagle-uniesien Krzysztof Kamil Baczyński, Poezje, wybór K. Wyka, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977. Domena publiczna - Krzysztof Kamil Baczyński zm. 1944 2015 xml text text 2015-01-28 pol http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/7184686420_de64a36eb4_o.jpg Spring Rain- the Dogs Made Me Do It!, GollyGforce - Living My Worst Nightmare, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4168 Poezja DCC.WL-D1 1DTP 3MP Krzysztof Kamil Baczyński Elegia (Obłoki lotne, żagle uniesień...) SmutekObłoki lotne, żagle uniesień, drzew przyjaciele/ na nieboskłonach./ Głowa się chyli w ręce chropawe, głowa bolesna,/ łakną ramiona./ Ten ptak pod wami przepływający jest moim sercem,/ ciemny, wysoki./ Kondycja ludzkaJakże mam uciec do lasów złotych przed niepokojem,/ ptaki --- obłoki?/ Jakże mam wrócić pełen żałości, niedokończony/ w lot wasz i płynność?/ Dłonie przebite, krzyż za mną idzie,/ śmierci powinność./ Tak się ta glina nieurobiona piętrzy, kamieni,/ miasta goreją./ Jestem że grobem własnym na ziemi,/ własną nadzieją?/ Kondycja ludzka, ŚmierćCiche obłoki! znów mnie mijacie, światła płynące,/ cienie dalekie./ Wiarą was nazwę. Wy mnie nazwiecie próchnem żałości,/ trumną, człowiekiem. wrzesień 1942 r.