Avenarius, Ferdinand Noc była Napierski, Stefan Król, Michał Kowalska, Dorota Niedziałkowska, Marta Choromańska, Paulina Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/noc-byla/ http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=24335 Liryka niemiecka, tłum. Stefan Napierski, Bibljoteka Kameny, Lublin 1936 Domena publiczna - Stefan Napierski zm. 1940 2011 xml text text 2011-09-01 polhttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/dynamic/cover/image/1766.jpg Grille, Steve Snodgrass@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/1766 Ferdinand Avenarius Noc była Pisownia łączna i rozdzielna: zwolna --- z wolna pociemku --- po ciemku Pisownia joty: agonji --- agonii Noc, Sen, SzatanDusza, PotwórGłęboko w mroku duszy naszej ryje/ nieznany nam, drapieżny dziki bies./ Bywa, znienacka tułów rozprostuje,/ naszego świata słonecznego dno/ maca po ciemku, wstrząsa kolumnami/ i łeb ognisty wystawia przez szparę./ Ale się kurczy, światłem dnia oślepion,/ i znów opada w siebie, niepobity./ Śmierć, SzpitalNoc była. W długiej i dusznej komnacie/ stałem, gdzie umierano. Schrypłe jęki,/ rzężenia jeno słysząc. Pasma sine/ przez okiennice rzucał drwiący księżyc/ długim szeregiem poza cień pilastrów./ Te ukrywały łoża: były ciemne,/ rozpoznawalne przez palców dotknięcie./ Schylony blisko, nagle się zatrząsłem/ obłędnym śmiechem --- oplątany w całun,/ bielejąc, wystąpiłem z gęstych mroków/ w światło jaskrawe, w nadto widny poblask,/ i, jak duch śmierci, skinąłem ku chorym./ Wrzask rozdarł wargi, ów wstecz się odrzucił,/ a tamten w febrze drgał, dreszczem agonii/ miotany, czkając. I tak umierali./ A ja przez ciemność z wolna się skradałem,/ na czoła kładąc dłoń, aktor nikczemny,/ czekając skurczu ust, wzbicia się jęku./ I znów stąpałem. Oni, wrzeszcząc, marli./ Aż wreszcie z krtani zdławionej mej runął/ krzyk ponad wszystkie --- to wrzeszczało piekło./ Wtedy zbudziłem się w szczebiocie ptaków.