<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#">
<rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/asnyk-z-obcych-stron-viii-trimurti/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Asnyk, Adam</dc:creator>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2014-07-17</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1968</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org).</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
<dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-z-obcych-stron-viii-trimurti/</dc:identifier.url>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
<dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/</dc:source.URL>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Wiersz</dc:subject.genre>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Pozytywizm</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">VIII. Trimurti</dc:title>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type><developmentStage>0.3</developmentStage>
<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3264.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Aci Castello Sicily Italy - Creative Commons by gnuckx, gnuckx@Flickr, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3264</dc:relation.coverImage.source>

</rdf:Description></rdf:RDF>

<liryka_l>


<autor_utworu>Adam Asnyk</autor_utworu>


<dzielo_nadrzedne>Z obcych stron</dzielo_nadrzedne>


<nazwa_utworu>VIII. Trimurti</nazwa_utworu>



<dedykacja><akap>P. Karolowi Potkańskiemu</akap></dedykacja>

<strofa>Przed pagodą trójgłowe bezkształtne bożyszcze.../
Pod niem zaś napis: «Stwarzam, utrzymuję, niszczę»./
Troje głów i sześć ramion splątanych przedemną/
Przykuwa myśl potęgą zagadkową, ciemną.../
Zarazem mnie odpycha i nęci i drażni/
Ów fantastyczny utwór dzikiej wyobraźni./
Gdy tak stoję i wlepiam nieruchome oczy/
W bóstwo, co wciąż mi rośnie i ogromem tłoczy;/
Jakby duch, siwy bramin zjawia się nieznacznie/
I zagadkową postać tak objaśniać zacznie:/
«Ta głowa, co w pośrodku, to przedwieczny Brahma,/
Najwyższa osobowość, moc duchowa sama,/
Bóg słońca poza światem, który z swego łona,/
Świadomy celu, wywiódł wszech bytów nasiona./
Ta twarz druga, to Wisznu: wyobraża władzę/
Utrzymującą cały wszechświat w równowadze,/
Bóg rozlany w naturze i będący zatem/
Jednocześnie i Bogiem i samym wszechświatem./
A twarz trzecia, to Sziwa, potęga złowroga/
Ślepych zniszczeń: to wszechświat pojęty bez Boga,/
Co bezcelowo próchnem istnienia wciąż świeci/
I nieczuły na mękę, pożera swe dzieci./
Te wszystkie trzy pojęcia w nieustannej bójce/
Stanowią razem jednę, nierozłączną trójcę,/
Uzmysłowiony symbol, ciosany niezdarnie,/
Tej mocy, której ludzki umysł nie ogarnie».</strofa>

</liryka_l></utwor>