Asnyk, Adam 2014-07-09 1968 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-wieczyste-piekno/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897 Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924. http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/ Wiersz Pozytywizm Liryka Wieczyste piękno text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3318.jpg Up Go the Lights III, mccun934@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3318 Adam Asnyk Wieczyste piękno Stanisławowi Krzemińskiemu Wieczyste piękno daremnie dla ślepych/ Roztacza wkoło barw i blasków przepych;/ Daremnie jasne promienie, jak gońce,/ Posyła ziemi to duchowe słońce,/ Gdy niema oczu, którym światła promień/ Mógłby otworzyć drogę uwidomień,/ I ponad błotem skrwawionych trzęsawisk,/ Ponad prądami mijających zjawisk,/ Ukazać bytu zdrój słoneczny, złoty,/ Przenikający kolejne żywoty,/ I ciągły przypływ tej świetlanej fali,/ Co łańcuch istnień wiecznie doskonali. Lecz chociaż dotąd jeszcze ziemskie rody/ Nie widzą wyższej harmonii i zgody,/ I błądzą w cieniu bezsłonecznych krain,/ Z piętnem przekleństwa, jakie nosił Kain:/ To wciąż powoli istniejąca siła/ Potrzebne zmysły będzie im kształciła./ I tak, jak niegdyś pod fal światła wpływem,/ Ślepy twór na świat błysnął okiem żywem,/ Tak ślepa ludzkość w przyszłości zdobędzie/ Do wyższych zadań konieczne narzędzie. A gdy do światła otworzy swe oczy,/ Ze wstrętem spojrzy na krew, co ją broczy,/ Na posiew zemsty, który się odnawia/ Z ziarn jadowitych krzywdy i bezprawia;/ Na barbarzyństwa szalejący nierząd,/ Co świat napełnia walką dzikich zwierząt;/ Na źródła szczęścia zatrute tak marnie/ Przez dobrowolnie stwarzane męczarnie.../ Spojrzy ze wstydem i, jak z snu zbudzona,/ Ku czystym blaskom wyciągnie ramiona,/ I pokieruje swoje przyszłe dzieje,/ Gdzie piękno, dobro i prawda jaśnieje...