Asnyk, Adam 2014-07-17 1968 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-nad-glebiami-xxviii-ci-ktorzy-jasnosc-zegnaja-znikniona/ pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897 Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924. http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/ Wiersz Pozytywizm Liryka XXVIII (Ci, którzy jasność żegnają zniknioną...) text0.3Poezja DCC.WL-DW 3MN https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/6755.jpg Dzieje piosenki - Portret Adama Asnyka, Jacek Malczewski (1854–1929), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/6755/ Adam Asnyk Nad głębiami XXVIII Ci, którzy jasność żegnają zniknioną/ Gdy burza całe zniweczyła żniwo,/ Nad spustoszoną rozpaczając niwą,/ Myślą, że wszystko ciemności pochłoną, Dalszych rozkwitów mrożąc siłę żywą./ Tymczasem pod tą ciemności osłoną,/ Pod dobroczynną martwości pokrywą,/ Tysiącem kiełków drży już ziemi łono, Ręką natury rozrzuconych skrzętną./ W spowiciu nocy, w zimowej zamieci,/ Bijące wewnątrz nie ustaje tętno. I życie w głębi walką wre namiętną,/ By się wydobyć, kiedy je oświeci/ Brzask nowych wiosen lub nowych stuleci.