Asnyk, Adam 2014-07-08 1968 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-historyczna-nowa-szkola pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897 Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924. http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/Historyczna_nowa_szko%C5%82a Wiersz Pozytywizm Liryka Historyczna nowa szkoła texthttp://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3227.jpg sparkler, Markus Grossalber@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3227 0.3 Poezja DCA Adam Asnyk Historyczna nowa szkoła Historyczna nowa szkołanowa szkoła historyczna a. krakowska szkoła historyczna --- ukształtowany w ostatniej ćwiartce wieku XIX w kręgu profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego nurt krytycznej historiografii, którego rysem charakterystycznym było zwracanie uwagi na realne, polityczne, przede wszystkim wewnętrzne przyczyny upadku I Rzeczpospolitej Polskiej, takie jak anarchia, prywata, brak poszanowania władzy państwowej przez szlachtę, wreszcie wady ustrojowe państwa, również na powstania narodowe historycy ci patrzyli przez pryzmat racjonalnego przygotowania i planu powodzenia zrywu zbrojnego, potępiając ten rodzaj działań; do historyków współtworzących krakowską szkołę historyczną należeli: ks. Walerian Kalinka, Józef Szujski, Stanisław Smolka i Michał Bobrzyński, w dziedzinie historii literatury Stanisław Tarnowski; współtworzyli oni konserwatywne ugrupowanie stańczyków. / Swą metodę badań ścisłą, / Sprowadzoną hurtem z Niemiec, / Rozpowszechnia ponad Wisłą, / I nabywszy pogląd świeży, / Nowym łokciem dzieje mierzy. Nie chcąc popaść w dawne błędy/ Mesjanicznych, mglistych mrzonek, / Koło polskich sztywnych karków/ Okręciła swój postronek, / By zgiąć bytu żądzę dziką/ Przed dziejowych praw logiką. Czcząc spełnionych faktów kolej/ I zwycięzców chytre godła, / Nie spostrzegła, że cześć siły/ Za daleko ją zawiodła, / I że z rąk jej rozbiór Polski/ Wziął chrzest misji apostolskiej. W pełnym świetle jej dochodzeń/ Jasną gwiazdą lśni despotyzm, / I wychodzi czysto na wierzch/ Targowicy patriotyzm... / Gdyż Kościuszko to był wariat, / Co budował proletariat! I tak dalej... i tak dalej... / Coraz śmielsze wnioski przędzie, / I nicując dawne sądy/ Nie powstrzyma się w zapędzie, / Aż dowiedzie, że król Herod, / Dobroczyńcą był dla sierot.