Asnyk, Adam 2014-07-08 1968 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-fale pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897 Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924. http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/Fale Wiersz Pozytywizm Liryka Fale text0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3223.jpg Beverly and Pack@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3223 Adam Asnyk Fale Na morza wzdętej toni/ Wciąż fala falę goni, / Wzbierając z szumem pędzi, / Srebrzystą pianą wrząca, / W podskokach się roztrąca/ Na ostrej skał krawędzi; Lub tocząc na brzeg płaski / Błyszczące, mokre piaski, / Kamyczki i muszelki, / Zamiera z dźwiecznem echem, / Zanim ją swym oddechem/ Ocean wciągnie wielki. I żadna z nich nic nie wie/ W bezsilnym swoim gniewie, / Do jakich celów służy, / Lecz powracając ginie/ W bezdennej wód głębinie, / Po krótkiej swej podróży. Jednak ich ciągła praca/ Skalisty brzeg wywraca, / Zmienia koryta prądów, / Pochłania ziem przestworza, / I nowe wznosi morza, / I rzeźbi postać lądów. Pokoleń smutna fala/ Podobnie się użala/ Na marność swych zabiegów: / Że tak bez śladu tonie, / W wielkiej całości łonie/ Odbita z ziemi brzegów. Widocznych śladów mało/ Po każdej pozostało, / I dumne jej zamysły/ Odparte w swoim pędzie/ Przez ostre skał krawędzie, / Jak piana nagle prysły. A przecież siła żywa/ Wiążąca ich ogniwa/ Przez długie lat koleje, / Z pokoleń w pokolenia/ Ludzkości postać zmienia. / I rzeźbi świata dzieje.