Asnyk, Adam 2014-07-08 1968 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-boleslawowi-prusowi pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Adam Asnyk zm. 1897 Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924. http://pl.wikisource.org/wiki/Pisma_T._III_%28Adam_Asnyk%29/Boles%C5%82awowi_Prusowi Wiersz Pozytywizm Liryka Bolesławowi Prusowi text0.3http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3215.jpg Where the dead rest, Abhijit Chendvankar@Flickr, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3215 Adam Asnyk Bolesławowi Prusowi Niechaj pracownik nie żali się cichy, / Gdy ziarno myśli wciąż rzucając świeże, / W oklaskach tłumu i błyskotkach pychy/ Za trud swój głośnej zapłaty nie bierze. Rozgłos i sława przemija tak marnie, / Jak tuman pyłu, którym wicher kręci... / Choć nagle cały widnokrąg ogarnie, / Znikając z oczu, znika i z pamięci. Opada fala uwielbieniem wrząca, / I tych, co w górę wyniosła na sobie, / Po krótkiej chwili znowu na dół strąca, / I grzebie żywcem w zapomnienia grobie. Powoli nawet dźwięk imienia głuchnie, / Zgłuszą go nowi tłumu ulubieńce, / I w bezimiennem rozsypią się próchnie/ Oznaki hołdów i laurowe wieńce. Zginą od prądów chwilowych zawiśli/ Za widmem sławy goniący sztukmistrze, / Lecz nie zaginie siew szlachetnych myśli, / I nie przepadną natchnienia najczystsze. Choć pracownika noc otoczy głucha, / Wyrosną kwiaty na cmentarnej grzędzie, / I nieśmiertelna cząstka jego ducha/ W sercu pokoleń późniejszych żyć będzie. A nowych czasów dążenia i czyny, / Co nieświadomie zeń początek wiodą, / Te niewiędnące dając mu wawrzyny, / Będą dla niego najwyższą nagrodą! 1896