Arnsztajnowa, Franciszka W Wigilię Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Agnieszka Dąbrowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-wigilie https://pl.wikisource.org/wiki/W_Wigilj%C4%99 Franciszka Arnsztajnowa, Archanioł jutra, nakł. spółdzielni wydawn. Placówka Lubelska, Lublin 1924. Domena publiczna - Franciszka Arnsztajnowa zm. 1942 2013 xml text text 2014-06-05 L pol 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/8196819079_de607a84ab_k.jpg November Morning Frost, Heather Katsoulis, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4332 Franciszka Arnsztajnowa W Wigilję W Wigilję, gdy zapada mrok,/ I błyśnie gwiazda blada,/ Za krokiem krok, za krokiem krok,/ Po śniegu ktoś się skrada. Nie widny stóp tajemnych ślad,/ I cień nie kładzie smugi,/ Ani szelestu słychać szat,/ Widm płynie szereg długi. Z samotnych kopców, kędy bór/ Im szeptał swe legendy,/ Z ugorów, z łoża pośród gór,/ Strojnego w drutów rzędy. Z mogiłek zapomnianych dróg/ Powstają ciche mary,/ I pod rodzinnej chaty próg/ Żółnierzyk płynie szary. Za oknem staje dziwny gość,/ Skroś mrozu patrzy kwiatów,/ I bezszelestnych palców kość/ Podawa znak z zaświatów. O Żywy!... Żywy!... usłysz znak/ I miejsce czyń na ławie!/ Niech wnijdzie jak płomienny krzak/ Twój orli sen na jawie! Opłatka łamać będziesz biel/ W najdroższych widm przymierzu/ I drogi swojej poznasz cel,/ Daleki cel, żołnierzu!/ XII.1917 r.