Arnsztajnowa, Franciszka W Wigilię Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Agnieszka Dąbrowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/arnsztajnowa-w-wigilie https://pl.wikisource.org/wiki/W_Wigilj%C4%99 Franciszka Arnsztajnowa, Archanioł jutra, nakł. spółdzielni wydawn. Placówka Lubelska, Lublin 1924. Domena publiczna - Franciszka Arnsztajnowa zm. 1942 2013 xml text 2014-06-05 L pol 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/8196819079_de607a84ab_k.jpg November Morning Frost, Heather Katsoulis, CC BY-SA 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4332 Żak, Agnieszka Zadrożny, Barbara Sekuła, Aleksandra DCC Wprowadzono modernizację zapisu: wigilję > wigilię. Franciszka Arnsztajnowa W Wigilię W Wigilię, gdy zapada mrok,/ I błyśnie gwiazda blada,/ ZimaZa krokiem krok, za krokiem krok,/ Po śniegu ktoś się skrada. Obrzędy, Święto, Duch, DziedzictwoNie widnywidny (daw. forma) --- dziś: widoczny. stóp tajemnych ślad,/ I cień nie kładzie smugi,/ Ani szelestu słychać szat,/ Widm płynie szereg długi. Z samotnych kopców, kędykędy (daw.) --- gdzie. bór/ Im szeptał swe legendy,/ Z ugorów, z łoża pośród gór,/ Strojnego w drutów rzędy. Z mogiłek zapomnianych dróg/ Powstają ciche mary,/ I pod rodzinnej chaty próg/ Żołnierzyk płynie szary. Za oknem staje dziwny gość,/ Skroś mrozu patrzy kwiatów,/ I bezszelestnych palców kość/ Podawapodawa (daw. forma) --- dziś: podaje. znak z zaświatów. O Żywy!... Żywy!... Usłysz znak/ I miejsce czyń na ławie!/ Niech wnijdziewnijść (daw.) --- wejść. jak płomienny krzak/ Twój orli sen na jawie! Opłatka łamać będziesz biel/ W najdroższych widm przymierzu/ I drogi swojej poznasz cel,/ Daleki cel, żołnierzu! XII 1917