Spis treści

    1. Polska: 1
    2. Wolność: 1

    Wprowadzono modernizację zapisu: krakowskiem > krakowskim, rozdartem > rozdartym, najszczerszem > najszczerszym.

    Franciszka ArnsztajnowaPrzed obeliskiem

    1
    Jest na Krakowskim w Lublinie obelisk[1].
    W długą noc gorzkiej niewoli, spod knuta[2],
    Dusza narodu w kajdany zakuta
    Biegła ku niemu znad zgliszcz i popielisk
    5
    I, mimo straże zbrojne, mimo kraty,
    Pomnik swej chwały ubierała w kwiaty.
    Przeciw gwałtowi rozbiorów protestem
    Był kwiat, rzucony nieraz dziecka dłonią,
    Na wstędze Orzeł złączony z Pogonią
    10
    Za nieme usta głosił swoje «Jestem»,
    Przed światem, Bogiem, przeciw katów pięści,
    Żywie[3] duch w ciele rozdartym na części.
    Polska, WolnośćPolsko! Chrystusem Narodów Tyś była
    I mękę Krzyża ponosiłaś dla nich.
    15
    Dziś w krwawych świata zapasach tytanich
    Noc się już trzecia Twoja przesiliła,
    Odwalon ciężki głaz na Twoim grobie
    I zmartwychwstania cud jest dany Tobie.
    O Polsko! Wstajesz wśród boju kurzawy,
    20
    Jeszcze dymiąca krwią… lecz już przez ostrze
    Miecza wyciągasz dłoń ku Litwie-siostrze
    I rozerwanej szaty rąbek krwawy
    Spinasz najszczerszym Swego skarbca złotem,
    Lubelskiej Unii niestartym klejnotem.
    25
    Ważą się świata nowe dzieje jeszcze,
    Lecz bohaterskiej krwi Twych synów fale
    Przeważą, Polsko, Twoich losów szalę.
    Przyjdzie dzień wielki, przeczuty przez Wieszcze,
    I bratnim związkiem będzie znów złączona
    30
    Po wieczne czasy Litwa i Korona!

    28 VI 1919

    Przypisy

    [1]

    Pomnik Unii Lubelskiej — pomnik upamiętniający zawarcie unii polsko-litewskiej. Znajduje się na Placu Litewskim przy ul. Krakowskie Przedmieście. [przypis edytorski]

    [2]

    knut (daw.) — spleciony z rzemieni bicz. [przypis edytorski]

    [3]

    żywie (daw. forma) — dziś: żyje. [przypis edytorski]