Arnsztajnowa, Franciszka Na dzień 19 Października Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Agnieszka Dąbrowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/arnsztajnowa-na-dzien-19-pazdziernika https://pl.wikisource.org/wiki/Na_dzie%C5%84_19_Pa%C5%BAdziernika Franciszka Arnsztajnowa, Archanioł jutra, nakł. spółdzielni wydawn. Placówka Lubelska, Lublin 1924. Domena publiczna - Franciszka Arnsztajnowa zm. 1942 2013 xml text 2014-06-05 L pol 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6001128088_67689ea793_o.jpg Red red peeling paint texture - free to use, Carolyn Saxby | Love Stitching, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4305 Zadrożny, Barbara Sekuła, Aleksandra Żak, Agnieszka DCC Franciszka Arnsztajnowa Na dzień 19 PaździernikaNa dzień 19 Października --- tytuł odnosi się do daty śmierci księcia Józefa Poniatowskiego, naczelnego dowódcy wojsk Księstwa Warszawskiego, który 19 października 1813 r. utonął w nurtach rzeki Elstery pod Lipskiem. O dniu jesienny, dniu śmierci i chwały!/ Toczy wezbrany deszczem nurt Elstera,/ Jak ongi, kiedy fale kołysały/ Na sen bohatera. Honor, BohaterstwoRycerzu polski, nieścigły sokole!/ Xsiąże niezłomnexsiąże niezłomne (daw. forma) --- dziś: książę niezłomny. bez skazy i lęku!/ Honor nad życie stawiasz, nad niewolę ---/ Śmierć z bronią w ręku. W niezwiędłym laurze ran, rycerskich znaków,/ Śmiało stanąłeś na wieczności progu,/ Sam Bóg powierzył ci honor Polaków,/ Tyś oddał go Bogu. Dziś matka-Polka przed sztychem Raszynabitwa pod Raszynem --- stoczona w dniu 19 kwietnia 1809 roku bitwa na terenie dzisiejszej gminy Raszyn. Stronami były wojska polskie i saskie, dowodzone przez Józefa Poniatowskiego, i korpus wojsk austriackich. Starcie podniosło morale społeczeństwa. , / Lub przed Elstery wyblakniętą kartą, / Jak dla Ojczyzny żyć, naucza syna, / Jak umrzeć warto. Na wizerunek twój, przybrany w wstęgi,/ Patrząc, młodzieniec dłoń na sercu kładzie,/ Szepce zaklęcia ciche i przysięgi/ I śni sen o szpadzie. 1913