Arnsztajnowa, Franciszka Modlitwa Fundacja Nowoczesna Polska Dwudziestolecie międzywojenne Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Agnieszka Dąbrowska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/arnsztajnowa-modlitwa https://pl.wikisource.org/wiki/Modlitwa_%28Arnsztajnowa%29 Franciszka Arnsztajnowa, Archanioł jutra, nakł. spółdzielni wydawn. Placówka Lubelska, Lublin 1924. Domena publiczna - Franciszka Arnsztajnowa zm. 1942 2013 xml text 2014-06-05 L pol 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/3466901769_8aec3f17d9_o.jpg flames.jpg, Jo Naylor, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4304 Zadrożny, Barbara Sekuła, Aleksandra Żak, Agnieszka DCC Wprowadzono modernizację zapisu: zmódz > zmóc, złączonemi > złączonymi. Franciszka Arnsztajnowa Modlitwa Panie Zastępów! Za Którego sprawą/ Pola Grunwaldu polską krwią spłynęły,/ Któryś zwycięstwa nieśmiertelną sławą/ Uwieńczył ongi witeziewiteź a. wiciądz (starop.) --- dzielny rycerz, wojownik; tu daw. forma B.lm witezie, dziś: witeziów. Jagiełły,/ Któryś wiódł w walkę, Witoldowe wojewoj --- średniowieczny wojownik; rycerz, żołnierz; tu daw. forma B.lm: woje, dziś: wojów.,/ Święć się Imię Twoje! Twoją to mocą wsparte szły rycerze/ Jak wicher wrażewraży (daw.) --- wrogi. tratując zastępy,/ Jak grom stalowe raziły pancerze,/ Butę Krzyżacką szarpały na strzępy./ Tyś najezdnicze zwoliłzwolić (daw.) --- pozwolić, dozwolić. zmóc nam roje,/ Święć się Imię Twoje! Panie i Boże! w tę rocznicę chwały/ Oto ku Tobie zanosimy modły./ Ty, któryś zwolił, by przy sobie stały/ Bitne zastępy, złączonymi godłyzłączonymi godły (daw. forma) --- dziś N.lm: złączonymi godłami. / Wśród walk braterstwa święcące ogniwa,/ Ciebie głos nasz wzywa! Wielkich praojców potomkowie mali,/ Odarci z mocy i chwały wawrzynu,/ Oto toniemy na dziejowej fali,/ Próżni dosytu i zbawczego czynu./ Wicher rozmiotał nas jak czcze listowie,/ Zdjęte dębów głowie. Konflikt wewnętrzny, ModlitwaSzatan niezgody na druzgi nas kruszy,/ Od pnia gałęzie odrywa i łamie.../ Ty, który z wiosną zieleń pióropuszy/ Przywracasz dębom, daj niech ramię w ramię/ Niepomny krzywdy, brat przy bracie stanie!/ Jedność daj nam Panie! 1918