Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-wspolczucie pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karol Bołoz Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/Wsp%C3%B3%C5%82czucie Sonet Pozytywizm Liryka Współczucie text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4098009881_f4d8a50a41_o.jpg Dew drops on dried leaves, Christine Majul , CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4298 Poezja DCA.WL-R 3MN 6RA Wprowadzono uwspółcześnienia w następującym zakresie: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: swiat > świat Pisownia łączna/rozdzielna, np: w koło > wkoło Pisownia joty, np.: leią > leją, staie > staje, ięknie > jęknie, zawyie > zawyje, biie > bije, boiu > boju, zaięty > zajęty, późney > późnej, iesieni > jesieni, wieczorney > wieczornej Udźwięcznienia/ubezdźwięcznienia, np.: roskoszach > rozkoszach Inne zmiany: wpokoiu > w pokoju Interpunkcja została uwspółcześniona zgodnie z obowiązującymi zasadami. Karol Bołoz Antoniewicz Współczucie The torrent was loud to my ear/ But I heard a tunefull voice. Battle of Lora --- Ossian. Gdy łza z łzą się łączy, z westchnieniem westchnienie, / Serce w rozkoszach miłości umiera, / Choć grzmot straszliwy powietrze przedziera, / Ja wonne tylko zewsząd czuję tchnienie! Niech łez obfite leją się strumienie; / Gdy ukochana ręka łzy ociera, / Świat z oczów znika, niebo się otwiera, / Źródłem szczęścia staje się cierpienie! Niech fala jęknie, niech burza zawyje, / Z sklepienia nieba grom za gromem bije; / Wpośród rozhukanych żywiołów boju, Duch tobą zajęty rozmyśla w pokoju; / Jak w późnej jesieni, w wieczornej ciszy, / Dźwięki miłosne wkoło siebie słyszy!