Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-to-ona pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karol Bołoz Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/To_ona Sonet Pozytywizm Liryka To ona text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4413849849_5e120256ed_o.jpg Crazy Daisy., Neal Fowler, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4299 Poezja DCA.WL-R 3MN 6RA Informacja o dokonanych zmianach I. Poprawiono błędy źródła, np.: samasz > sama II. Wprowadzono uwspółcześnienia w następującym zakresie: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: zadrzały > zadrżały Pisownia joty, np.: ponurey > ponurej, uyrzała > ujrzała, zdróy > zdrój, iasny > jasny, iak > jak Pisownia małą/dużą literą: Oceanu > oceanu Inne zmiany: wiey > w jej Interpunkcja została uwspółcześniona zgodnie z obowiązującymi zasadami. Karol Bołoz Antoniewicz To ona E poi ch'amor die me vi fece accorta/ Fur i biondi capelli allor velati,/ E l'amoroso sguardo in se racolto!MetastasioE poi ch'amor die me vi fece accorta... --- błędnie przypisane autorstwo --- autorem tych słów jest Francesco Petrarka, a nie Metastasio. Jest to fragment sonetu XI z cyklu Sonety do Laury.. Czy słońce z oceanu dźwignęło się łona? / Jakiegoż światła jarawe promienie, / Ponurej nocy przedarłszy cienie, / Ujrzała dusza w myślach zatopiona? Lampa na nieba błękicie zwieszona, / Nie sama słyszy miłości westchnienie? / W powietrzu słodkie rozeszło się brzmienie, / Echa zadrżały: to ona! to ona! Gdy kwiaty zwiędłe przyciska do łona, / I łza z uśmiechem miesza się w jej oku, / Cała natura zabrzmiała: to ona! Gdzie tylko stanie, zdrój życia wytryska, / Gdzie okiem rzuci, jasny promień błyska, / Zbliża się do mnie --- jak gwiazda w obłoku!