Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-pielgrzym pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karol Bołoz Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/Pielgrzym Sonet Pozytywizm Liryka Pielgrzym text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/14683510182_e5b2f840df_k.jpg Photography over 4 Million Views Water Drops, Kool Cats, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4321 Poezja DCA.WL-R 3MN 6RA Wprowadzono uwspółcześnienia w następującym zakresie: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: pielgrzymkie > pielgrzymkę, wliwa > wlewa Pisownia łączna/rozdzielna, np: włzę > w łzę Pisownia joty, np.: obwieie > obwieje, śmieie > śmieje, koleie > koleje, zdróy > zdrój, nadzieie > nadzieje, iego > jego, ieszcze > jeszcze, czuie > czuje, truie > truje Udźwięcznienia/ubezdźwięcznienia, np.: roskosz > rozkosz Interpunkcja została uwspółcześniona zgodnie z obowiązującymi zasadami. Karol Bołoz Antoniewicz Pielgrzym With wayworn feet a pilgrim woe begone/ Life's upward road --- I journey'd many a day/ And hymning many a sad yet soothing lay/ Beguil'd my wandering with the charms of song!Southey. Dziecko, nim zimna burza go obwieje, / Wesoło życia pielgrzymkę poczyna; / Pomiędzy kwiaty kręci się drożynadrożyna --- tutaj: wąska ścieżka., / Z każdego pączka natura się śmieje! Los go nie wtrąca w nieszczęścia koleje, / Zdrój czystych rozkosz sączyć się poczyna, / Kwiatami cała zasłana dolina, / Szczęścia przyszłego wzbudza w nim nadzieje! Jemu tak pięknie wiosna się zieleni, / Czas jego kwiaty jeszcze nie porywa, / I w łzę rozpaczy łzę uciech nie mieni; Co żal lub smutek, on tego nie czuje; / Te słodkie soki jeszcze świat nie truje, / Które niewinność w kielich życia wlewa!