Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-milosc pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karolo Bołoz Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/Mi%C5%82o%C5%9B%C4%87 Sonet Pozytywizm Liryka Miłość text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/15084150039_b2a8cef3d1_k.jpg Hubble Helps Find Smallest Known Galaxy Containing a Supermassive Black Hole, NASA Goddard Space Flight Center, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4289 Poezja DCA.WL-R 3MN 6RA Wprowadzono uwspółcześnienia w następującym zakresie: Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: uronie > uronię, swięty > święty, coż > cóż Pisownia łączna/rozdzielna, np: wgłąb > w głąb Pisownia joty, np.: iest > jest, okazuie > okazuje, leie > leje, uroienie > urojenie, czułey > czułej, iey > jej, obięciu > objęciu, uięty > ujęty Udźwięcznienia/ubezdźwięcznienia, np.: roskoszy > rozkoszy Fleksja, np.: słodkiem > słodkim Karol Bołoz Antoniewicz Miłość . . . Amor puo far perfetti/ Gli animi qui, ma piu perfetti in cielo.Amor puo far perfetti... --- fragment sonetu Michała Anioła Buonarotti. Przekład Lucjana Siemieńskiego ():...Miłość doskonali Ducha na ziemi, w niebie go krzysztali.M. A. Buonarotti. Jeżeli tylko snem jest nasze życie, / Cóż jest miłości słodkie zachwycenie? / Cóż łzy rozkoszy? cóż każde westchnienie/ Co tkliwsze serca okazuje bicie? Choć strumień nieszczęść leje się obficie, / I szczęście nie jest marne urojenie, / Kiedy niezgasłe miłości płomienie, / W głąb czułej duszy wcisnęli się skrycie! Gdy na jej śnieżnym spoczywam łonie, / Gdy w jej objęciu łzę smutku uronię, / Obraz rozkoszy nigdy nie zatonie! Jako snu słodkim marzeniem ujęty, / Choć los w nieszczęścia wtrąci mnie odmęty, / Ten płomień, w duszy nie zagasi, święty!