<utwor><rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"><rdf:Description rdf:about="http://redakcja.wolnelektury.pl/documents/book/antoniewicz-lzy/">
    <dc:creator xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Antoniewicz, Karol Bołoz</dc:creator>
    <dc:date xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">2014-07-07</dc:date>
    <dc:date.pd xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">1923</dc:date.pd>
    <dc:description xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.</dc:description>
    <dc:format xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">xml</dc:format>
    <dc:identifier.url xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-lzy</dc:identifier.url>
    <dc:language xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">pol</dc:language>
    <dc:publisher xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Fundacja Nowoczesna Polska</dc:publisher>
    <dc:rights xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Domena publiczna - Karol Bołoz Antoniewicz zm. 1852</dc:rights>
    <dc:source xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828.</dc:source>
    <dc:source.URL xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/%C5%81zy</dc:source.URL>
    <dc:subject.genre xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Sonet</dc:subject.genre>
    <dc:subject.period xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Pozytywizm</dc:subject.period>
    <dc:subject.type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Liryka</dc:subject.type>
    <dc:title xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Łzy</dc:title>
    <dc:type xml:lang="pl" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">text</dc:type>
<dc:relation.coverImage.url xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/5116714148_6c193c3054_o.jpg</dc:relation.coverImage.url>
<dc:relation.coverImage.attribution xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">Crying..., Dr EG, CC BY 2.0</dc:relation.coverImage.attribution>
<dc:relation.coverImage.source xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4324</dc:relation.coverImage.source>
<developmentStage>0.3</developmentStage>
  <category.legimi>Poezja</category.legimi>
<category.thema.main>DCA.WL-R</category.thema.main>
    <category.thema>3MN</category.thema>
    <category.thema>6RA</category.thema>
    </rdf:Description></rdf:RDF><opowiadanie>
<nota_red>
<akap>Wprowadzono uwspółcześnienia w następującym zakresie:</akap>
<akap>Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: towarżyszą > towarzyszą, dziecieńciu > dziecięciu, zrószony > zroszony        </akap>
<akap>Pisownia łączna/rozdzielna, np: wstrapieniu > w strapieniu       </akap>
<akap>Pisownia joty, np.: okazuią > okazują, wydaie > wydaje, koleie > koleje, iest > jest, daią > dają, iuż > już, ieszcze > jeszcze, skrapiaią > skrapiają      </akap>
<akap>Udźwięcznienia/ubezdźwięcznienia, np.: roskosze > rozkosze </akap>
  </nota_red>


<autor_utworu>Karol Bołoz Antoniewicz</autor_utworu>

<nazwa_utworu>Łzy</nazwa_utworu>




<motto><strofa><slowo_obce>Les premieres joies d'un coeur fait pour aimer</slowo_obce>,/
<slowo_obce>N'ont pas d'autre langage que les larmes.</slowo_obce></strofa></motto><motto_podpis>Salvandy.</motto_podpis>








<strofa>Że łzami człowiek światło życia wita, /
Łzy mu przez całe towarzyszą życie, /
Łzy okazują słabsze serca bicie, /
Gdy pierwsza zorza dziecięciu zaświta!</strofa>

<strofa>Czy burzą zgięty kwiat szczęścia okwita, /
Czy wiosna nowe wydaje obficie, /
Czyli nas stawił los na szczęścia szczycie, /
Czyli w nieszczęścia koleje nas chwyta;</strofa>

<strofa>Ciągle łzy ronić jest losem człowieka; /
Łzy tylko ulgę przynoszą w strapieniu, /
Łzami zroszony żal od nas ucieka;</strofa>

<strofa>One czuć dają rozkosze w westchnieniu; /
I choć już oko łzy sączyć przestało, /
Łzy, martwe jeszcze, skrapiają ciało;</strofa>



</opowiadanie></utwor>