Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-grob pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karol Bołoz Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/Gr%C3%B3b Sonet Pozytywizm Liryka Grób text http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/4786934789_eb96d3012c_o.jpg Faded Poppy, Joe Hart, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/4318 0.3 Poezja 3MN DCA.WL-R 6RA Karol Bołoz Antoniewicz Grób All'ombra de' cipressi e dentro l'urne/ Confortate di pianto, o forse il sonno/ Della morte men duro? . . . Ugo Foscolo. Po ciężkich burzach głos nas śmierci wzywa; / Wszak tylko bólem życia przeciąg cały! / Łudzącym blaskiem są serca zapały; / Nad grobem światła strumień się rozlewa! Tu świat samotną ciszę nie przerywa, / Gdzie się cypresówcypresy --- tutaj: cyprysy. gałązki splątały; / Choć wicher pędzi o nadbrzeżne skały/ Falę, ta, jęcząc, spokojnie odpływa! Dusza się wzbiwszy w niebieskie przestworze, / Rozkosz nieznanych objąć nie może! --- / Choć tu się leją smutku łzy obficie; Żadna już zgasłe nie powróci życie; / Ale gdy miłość urnę śmierci rosi, / Kwiat się boleści nad grobem podnosi!