Antoniewicz, Karol Bołoz 2014-07-07 1923 Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. xml http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/antoniewicz-gdzie-bluszcz-po-zimnym-grobie-sie-wije pol Fundacja Nowoczesna Polska Domena publiczna - Karol Antoniewicz zm. 1852 Karol Bołoz Antoniewicz, Sonety, zeszyt pierwszy, drukiem Józefa Schnaydera, Lwów 1828. http://pl.wikisource.org/wiki/Sonety_%28Antoniewicz_zeszyt_1%29/Gdzie_bluszcz_po_zimnym_grobie_si%C4%99_wije... Sonet Pozytywizm Liryka [Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije...] text 0.3 http://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/image/6989942400_e7d912d798_k.jpg Warsaw-Powazki cemetery, Poland (2012), Alberto Carrasco Casado, CC BY 2.0 http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/3421 Poezja DCA.WL-R 3MN 6RA Informacja o dokonanych zmianach Zmiany leksykalne, w tym ortograficzne, np.: błuszcz > bluszcz, starżec > starzec, widziemy > widzimy, chypko > chybko, dzwignie > dźwignie Pisownia joty, np.: wiie > wije, iuż > już, czuie > czuje, żyie > żyje, wybiie > wybije, ieszcze > jeszcze, pokryie > pokryje, iak > jak, dzisiay > dzisiaj, iutro > jutro Karol Bołoz Antoniewicz [Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije...] Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije, / Starzec nad grobem duma już zgrzybiały; / W myśli przerzuca przeciąg życia cały; / W przeszłości tylko i czuje, i żyje! Lecz zegar śmierci niebawem wybije, / Geniusz się smutno unosi nad skały; / Temu za życia świat jeszcze za mały, / Co go po śmierci ziemi garść pokryje; Życie jak płomyk, co się w chmurach mignie, / My nie widzimy, jak czas chybko leci, / I krew pomału w naszych żyłach stygnie, Słońce witamy dzisiaj, jeszcze dzieci --- / Lecz gdy się jutro z oceanu dźwignie, / Ach, może zimny grób tylko oświeci!