- Dusza: 1
- Zdrada: 1
- Zemsta: 1
Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk „Zielona Gęś”
ma zaszczyt przedstawić
krwawy dramat w trzech aktach
z octem z życia wyższych sfer
uniwersytecko-towarzyskich
pt.Żywcem zapeklowana
Występują:
- GASPARON — upiorny baron
- GASPARONOWA — niewierna baronowa
- i JAN PACHNĄCY — wierny służący
Akt I
Dekoracja: tajny krużganek przed drzwiami do sypialni Baronowej.
BARON
zaglądając do dziurki od klucza
1ZdradaNa Jowisza, Janie, to nadzwyczajne. Baronowa mnie zdradza z profesorem zwyczajnym. Nie przeżyję powyższego, załamując się moralnie.
załamuje się moralnie oraz słania na nogach.
JAN P.
2Odwagi, jaśnie panie baronie. Wszystko się ułoży.
BARON
zaglądając ponownie do dziurki od klucza
Akt II
Dekoracja: biblioteka Barona. Pośrodku biblioteki niepokojących rozmiarów słoik.
BARON
cierpiący; na stronie
4DuszaGdyby dusza nie była nieśmiertelna, powiedziałbym, że zostałem śmiertelnie zraniony w duszę. Kobiety, kobiety!
Pukanie.
5Antre[1]!
BARONOWA
wchodząc
6Czy nie napijesz się czego, Dżymi?
BARON
szczęka zębami.
BARONOWA
8Ale przebóg! cóż znaczy ten złowieszczy słoik?
BARON
9Ha-ha! Zaraz się dowiesz o wszystkim. Janie!
JAN P.
wchodząc
BARON
11ZemstaNonsens. Pani nie dzwoniła i już nigdy dzwonić nie będzie. Giń, wiarołomna!
porywa wraz z Janem P. Baronową i obaj pakują tę ostatnią do przygotowanego słoika, zalewając zawartość octem.
Uwaga: pozostałe fazy peklowania z uwagi na nerwy PT. Publiczności odbywają się za sceną.
Akt III
Ujęty w rodzaju operowym.
ARIA BARONOWEJ W SŁOIKU
wierszem
Jak gwiazda lśniła kariera moja,
cóż, dziś ta gwiazda zgaszona.
Baron za wiarołomstwo wsadził mnie do słoja
15 i pędzę życie korniszona.
Kurtyna
opada przez pomyłkę, toteż podnosi się z powrotem.
ARIA BARONOWEJ W SŁOIKU
ciąg dalszy
Nie pomagają żadne pacierze,
nie mogę wydobyć się nijak.
Któż mnie pokocha w tym charakterze?
Ach, chyba tylko pijak.
