Gałczyński, Konstanty Ildefons Lament twórcy 2026-05-11 2024 Fundacja Wolne Lektury pol Konstanty Ildefons Gałczyński, Próby teatralne 3, wyd. Czytelnik, Warszawa 1979. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-lament-tworcy/ Domena publiczna - Konstanty Ildefons Gałczyński zm. 1953 Kalamon, Ilona Myczko, Kornel Sekuła, Aleksandra Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Fundację Wolne Lektury. Współczesność Dramat Dramat współczesny https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7458.jpg Córka w bujaku, Henry Lyman Saÿen (1875–1918), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7458/ Konstanty Ildefons Gałczyński Teatrzyk ,,Zielona Gęś"
ma zaszczyt przedstawić
swojego Dyrektora w tragicznym monologu
pt. Lament twórcy Na rok nowy 1949 Osoby: Wspomniany wyżej DYREKTOR i KURTYNA DYREKTOR najprzód westchnienie, a potem forteforte --- jeden z elementów dzieła muzycznego, określający siłę dźwięku. To już tak bez przerwy od roku:/ ludzie uciekają w popłochu,/ a niejeden zaciska pięść; gdziekolwiek wejdę, to samo./ Dziecko do matki: «Mamo,/ uciekajmy, Zielona Gęś!» Nerw przy nerwie się trzęsie/ od tych Zielonych Gęsi,/ spróbujcie żyć jak ja! W pociągu i samolocie,/ wszędzie jestem stopociech,/ a serce łka i łka. Telefon dzwoni z miasta:/ «--- Zielona Gęś? --- Rzecz jasna,/ czym mogę służyć wam? --- W tym ,,Przekroju,,Przekrój" --- polskie czasopismo społeczno-kulturalne wydawane w latach 1945--2013 w Krakowie jako tygodnik i ponownie od 2016 roku w Warszawie jako kwartalnik i rocznik. Na jego łamach publikowane były sztuki Teatrzyku ,,Zielona Gęś". " czytałem./ Chciałem. Nie zrozumiałem./ --- Idiota. --- A ty cham». Ot, konflikty. Przykrości./ A dom wciąż pełen gości,/ że tak powiem, społeczna więź. Gdy się najedzą byczo,/ stają na głowie i ryczą:/ «--- Mistrzu, Zieloną Gęś!» Na ścianę, w nocy natchnionej,/ rzucam cień Gesi Zielonej -/ nigdy nie miałem takich nóg! A gdy zorza nadejdzie blada,/ to sztuczne zęby wkładam/ nie w usta, ale w dziób. Gdy śmierć mnie weźmie w obroty/ i powie: «--- Teraz, mój złoty,/ rzęż, kochaneczku, rzęż ---» już w raju, w kwestii, kto taki?/ Odpowiem: --- «Siup! Dział: ,,Ptaki"./ Jestem Zielona Gęś». KURTYNA spada majestatycznie
i po raz pierwszy w roku 1949 1 stycznia 1949