Spis treści

    1. Cud: 1
    2. Modlitwa: 1

    Konstanty Ildefons GałczyńskiTeatrzyk „Zielona Gęś”
    ma zaszczyt przedstawić:.    Trzy metry rury
    czyli
    Rapsod w Barbakanie

    Komentarz

    Rzecz dzieje się w król.-stoł. mieście Krakowie, gdzie poeci stają na głowie. Przez szpareczkę w kurtynie widać Barbakan, czyli Rondel (obecnie najwspanialszy teatr plenerowy Europy). Właśnie idzie widowisko Adama Polewki[1] Igrce w gród walą[2], a ponieważ w przeddzień lało, Barbakan, na skutek braku 3-ch (trzech) metrów rury kanalizacyjnej, stoi idealnie pod wodą wraz: z aktorami, Publicznością, orkiestrą i Leniwymi Pierogami Magistrackimi ze Szpadami, vide: Heraklit[3] — Woda, początek wieków, Jalu Kurek[4] — Woda wyżej[5] i inni.

    Akcja:

    KURTYNA

    majestatycznie podnosi się z dołu do góry.

    DESZCZ

    znowu leje.

    CHÓR LENIWYCH PIEROGÓW MAGISTRACKICH ZE SZPADAMI

    śpiew polifoniczny:
    1
    ModlitwaBoże, wspieraj, Boże, ochroń
    nasz Barbakan i nasz Gród…

    SŁAWETNE POSPÓLSTWO

    po szyję w wodzie
    O, jakże piękny jest Kraków…

    CHÓR LENIWYCH PIEROGÓW MAGISTRACKICH ZE SZPADAMI

    c.d.
    Cudbo w tym Rondlu strasznie mokro,
    5
    przydałby się jaki kanalizacyjny cud.

    CUD KANALIZACYJNY

    w ogóle nie następuje. Woda zalewa Sławetne Pospólstwo, a częściowo i szpady Leniwych Magistrackich Pierogów.

    SŁAWETNE POSPÓLSTWO

    pod wodą przez nos
    O, jagże bięgny jezd Gragów!
    O, JAGŻE BIĘGNY JEZD GRAGÓW!

    OSIOŁEK PORFIRION

    pojawia się ni stąd, ni zowąd z trzema metrami rury kanalizacyjnej.
    Wielkie słowa, dużo krzyku,
    koturn, patos, rapsod, chór.
    10
    Nam — nie tylko Koperników,
    lecz i kanalizacyjnych rur.
    Zakłada w pocie czoła i uszu trzy metry rury. Woda spływa. Słońce względnie księżyc wschodzi. Igrce w gród walą[6]. Deszcz nie leje.

    LENIWE PIEROGI MAGISTRACKIE ZE SZPADAMI:

    Leją wobec tego i walą Osiołka Porfiriona, iżby go ukarać za niezdrowe zachcianki realizatorskie, zachcianki, powtarzam, Panie Redaktorze, które w tak niezdrowy sposób psują ustalone od prawieka kontury zamglonego, mglistego, biurokratycznego pejzażu.

    Kurtyna

    Majestatycznie opada z góry na dół ze słowami:
    „Któż wypowie twoje piękno, Krakowie prastary[7] itd. ”

    17 VIII 1947

    Przypisy

    [1]

    Adam Polewka (1903–1956) — pisarz, tłumacz, publicyta, działacz PZPR. [przypis edytorski]

    [2]

    Igrce w gród walą — tytuł widowiska autorstwa A. Polewki, którego tematem jest życie wędrownych kuglarzy, muzykantów. [przypis edytorski]

    [3]

    Heraklit (ok. 540–480 p.n.e.) — filozof grecki, zaliczany do jońskiej szkoły filozofii przyrody; za zasadę pierwotną (arché) wszechświata uważał ogień, za cechę bytu zaś zmienność, nieustanne zanikanie i stawanie się, co wyraził sławnymi formułami „wszystko płynie”, oraz „nie można wejść dwa razy do tej samej rzeki”. Prawdopodobnie przez słowa o rzece Gałczyński myli go z Talesem z Miletu, który głosił, że arché świata jest woda. [przypis edytorski]

    [4]

    Jalu Kurek (1904–1983) — pisarz z grupy Awangardy Krakowskiej. [przypis edytorski]

    [5]

    Woda wyżej — opublikowana w 1935 roku powieść Jalu Kurka opowiadająca o powodzi w lipcu 1934 r. [przypis edytorski]

    [6]

    Igrce w gród walą — tytuł widowiska autorstwa A. Polewki, którego tematem jest życie wędrownych kuglarzy, muzykantów. [przypis edytorski]

    [7]

    Któż wypowie twoje piękno, Krakowie prastary — pierwsze słowa piosenki kończącej widowisko Igrce w gród walą Adama Polewki. [przypis edytorski]