Gałczyński, Konstanty Ildefons Koncert w Częstochowie 2026-05-11 2024 Fundacja Wolne Lektury pol Konstanty Ildefons Gałczyński, Próby teatralne 3, wyd. Czytelnik, Warszawa 1979. https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-koncert-w-czestochowie/ Domena publiczna - Konstanty Ildefons Gałczyński zm. 1953 Kalamon, Ilona Myczko, Kornel Sekuła, Aleksandra Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego. Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Fundację Wolne Lektury. Współczesność Dramat Dramat współczesny https://redakcja.wolnelektury.pl/media/cover/use/7458.jpg Córka w bujaku, Henry Lyman Saÿen (1875–1918), domena publiczna http://redakcja.wolnelektury.pl/cover/image/7458/ Konstanty Ildefons Gałczyński Teatrzyk ,,Zielona Gęś"
ma zaszczyt przedstawić Koncert w Częstochowie Dramatis personae: FRYDERYK UCHO -- miejscowy Chopin IRENEUSZ INDYJSKI -- miejscowy Mickiewicz LOLITTA NIEMOGE -- miejscowa Hermenegilda DOLLY SISTERS TRIO BALZAKAS oraz WACŁAW ZAGAJEWICZ -- specjalista od zagajeń i nadto CHÓR PROWINCJONALNYCH URAZOWICZÓW GONG Bbbum! WACŁAW ZAGAJEWICZ Więc zaczynamy, w ramach koncertów, nasz koncert, czyli szereg występów gimnastyczno-muzykalno-wokalnych, przy współudziale orkiestry, czyli zespołu instrumentów dętych, rżniętych i szczypanych. wypija całą wodę z karafki i dostaje rozstroju żołądka, ale opanowuje te rzeczy siłą woli ORKIESTRA PamięćZapomnisz --
albo może nie zapomnisz --
zapomnisz --
ale wtedy także ja --
zapomnę --
albo może nie zapomnę --
zapomnę --
chociaż to i owo łka... ZAGAJEWICZ W dalszym ciągu -- kolega Ucho, z powodu zepsucia się fortepianu, wykona na skrzypcach Trojmeraj oraz Polonez OgińskiegoOgiński, Michał (1765--1833) --- polski kompozytor oraz teoretyk muzyki,. UCHO Ta ra ra ra ra ra raaaaa itd. ZAGAJEWICZ Proszę państwa -- są chwile w życiu człowieka, kiedy nasza psychepsyche (gr.) --- dusza, psychika. cierpi i smutek przepływa przez mentalność. Ale wtedy jak z blicza strzeli przychodzi nagle, po prostu nie wiadomo skąd, radosna wiadomość i nasza psyche rozprostowuje skrzydełka i te rzeczy; i właśnie, proszę państwa, przed chwileczką otrzymaliśmy taką radosną wieść, że fortepian został naprawiony, i kolega Fryderyk Ucho, wprost tautologicznie skrzywdzony na festiwalu chopinowskim wykona pieśń. UCHO skromnie Muzyka własna. Słowa szwagra. gra rękami, pedałuje nogą i śpiewa basem Mam serce i nogę./ W sercu smutki i sny./ Nogą pedał naciskać mogę./ Moje serce nacisnęłaś ty-y-y. Oklaski. W. ZAGAJEWICZ Jako następny punkt programu -- chociaż należałoby właściwie powiedzieć: jako następny wykrzyknik programu (ha-ha!) -- wystąpi ozdoba naszego miasta, młody poeta p. Ireneusz Indyjski, całkowicie przemilczany przez prasę warszawską (te-e-e-ek), i odczyta utwór własny Jesień. Orkiestra -- tusz. Reflektor -- faksjoné! IRENEUSZ INDYJSKI spocony czterdziestolatek wychodzi przez ramę i natychmiast struga zielonego światła przemalowuje go nie do poznania GŁOS Z PUBLICZNOŚCI To nie jest Indyjski. To kant. Co oni z niego zrobili! I tak dalej! INNY GŁOS Z PUBLICZNOŚCI Puśćcie mnie! Ja jestem jego matką!! Et cetera!!! IRENEUSZ INDYJSKI Jesień... stwierdza z nienawiścią, że Zagajewicz wypił całą wodę z karafki Jesień... ucisza orkiestrę Jesień: Mgła płynie wśród zalesień./ Samotny baran beczy. PUBLICZNOŚĆ podchwytuje popularną strofę Jesień. De facto jesień.../ Hej jesień... IRENEUSZ INDYJSKI rozkładając ręce I te rzeczy. PUBLICZNOŚĆ wyprzęga konie z karety Indyjskiego i wynosi go na rękach, co automatycznie skraca koncert o 45 minut SztukaWACŁAW ZAGAJEWICZ Ja wiem, że ja państwa nudzę. Ale (ach!) takie jest moje życie. Śmiej się, pajacu. bije się po głowie pustą karafką, co Publiczność, nie rozumiejąca Sztuki, przyjmuje za numer programu. Zagajewicz bisuje kilkakrotnie, aż pęka karafka i następuje wszechświatowa konsternacja ORKIESTRA Ostatni promień szczęścia zgasł./ Już widzę cię ostatni raz./ Pod twym balkonem stoję niemy./ Wichurą dmie. Opada rtęć./ Niezgorszy byłby ze mnie zięć./ Niestety. Zwiędły chryzante-e-emy... ZAGAJEWICZ zabandażowany; zapowiada z kanapy Louis XVIkanapa w stylu Ludwika XVI --- rodzaj kanapy na nóżkach Na wyspie Madagaskar... LISTONOSZ jako postać epizodyczna; wąsy a la Jan III Sobieski; muzykalność; eteryczność i te rzeczy Depesza. ZAGAJEWICZ otwiera depeszę i spada z kanapy ORKIESTRA V Symfonia Ludwika van Beethovena ZAGAJEWICZ z nosem w podłodze Tak jak przewidywałem... GŁOS Z PUBLICZNOŚCI Głośniej! ZAGAJEWICZ Głośniej nie mogę. Och! Mogę ciszej. Mogę ew. wierszem. I to tylko z asonansamiasonans --- powtórzenie jednakowych samogłosek w wyrazach zajmujących ustaloną pozycję w obrębie wersu (w poezji) lub zdania.: To dla mnie rzeczy oczywiste,/ że wkradł się intrygi skorpion,/ bo: Trio Balzakas i Dolly Sisters,/ i Lolitta Niemogę -- nie wystąpią. (pauza; proza; resztką sił) I w ten sposób odpadają, niestety, dwa żywe obrazy historyczne: Umierający marynarz zamordowany i Dziewczyna w biust rażona piorunem PUBLICZNOŚĆ w związku z rozczarowaniem i właścicielością rozszarpuje na kawałki miedziany syfon z wodą sodową; gwizdy CHÓR PROWINCJONALNYCH URAZOWICZÓW Hej, sowy, puchacze, kruki!/ Znowu z nas zrobili turka./ Szarpajmy syfon na sztuki,/ niechaj naga sterczy rurka. Kurtyna P.S. Komentarz Prof. Bączyńskiego do powyższej ,,Zielonej Gęsi". To jasne, jak śnieg zimowy,/ to proste! Nikt nie zaprzeczy:/ kruki, puchacze, sowy/ rurka, syfon i te rzeczy. Prof. Bączyński 1950